Συγκέντρωση σχολικών ειδών για τους μαθητές στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Αγρινίου.

 

Με την παρούσα επιστολή επικοινωνούμε μαζί σας, ορμώμενοι από την ανταπόκριση που κάθε φορά με προθυμία δείχνετε στο κάλεσμα της Εκκλησίας μας, ώστε η καλή σας διάθεση να βρει ανταπόκριση στη διακονίας μας, η οποία γίνεται προς δόξα Θεού.

Σε λίγες ημέρες θα ζητηθεί από τις οικογένειές των μαθητών, να καλύψουν ένα πλήθος δαπανηρών προμηθειών για τις σχολικές υποχρεώσεις. Για κάποιες οικογένειες αυτή η εποχή είναι εποχή χαράς και ανανέωσης, για αρκετές άλλες όμως είναι περίοδος άγχους και αγωνίας για το πώς θα καταφέρουν να καλύψουν αξιοπρεπώς τις ανάγκες των παιδιών τους.

Δυστυχώς η χρονιά αυτή είναι ακόμα πιο δύσκολη, λόγω της πρωτόγνωρης κατάστασης που βιώνουμε σαν ανθρωπότητα αλλά και σαν πατρίδα. Η υγειονομική και οικονομική κρίση της πανδημίας δημιούργησε πολλούς ανέργους οικογενειάρχες και οικογένειες με έντονα οικονομικοκοινωνικά προβλήματα.

Ως Χριστιανοί καλούμαστε να δώσουμε τη μαρτυρία και ομολογία μας, να καλλιεργήσουμε την αρετή της ευσπλαχνίας, «που είναι τόσο πολύ ανώτερη από τις άλλες τέχνες, δεν χρειάζεται ούτε κόπο, ούτε χρόνο, για να την κατορθώσει κανείς, αρκεί να θελήσει, και το παν κατορθώθηκε» όπως αναφέρει ο ιερός Χρυσόστομος και με όσες δυνάμεις διαθέτουμε να βοηθήσουμε τους εμπεριστάτους αδερφούς μας.

Έλληνας δημοσιογράφος, που βρέθηκε στην Αμερική, διηγήθηκε το εξής περιστατικό: Στο υπόγειο του μετρό της Νέας Υόρκης, καθόταν μια κοπέλα σε άθλια κατάσταση, ζητώντας ελεημοσύνη. Ο δημοσιογράφος της πλησίασε. Την κοίταξε με συμπόνια και έδωσε τον οβολό του. «Σ' ευχαριστώ που γύρισες να με κοιτάξεις», του είπε. Προσέξτε: Δεν είπε: «σε ευχαριστώ που μου έδωσες κάτι», αλλά «που γύρισες να με κοιτάξεις». Αυτό το ενδιαφέρον να δείξουμε κι εμείς αδερφοί μου! Την συμπόνια μας θα μετρήσει ο Θεός! Έστω ένα μολύβι και ένα τετράδιο θα πιάσει τόπο!

Σας καλούμε να ενισχύσετε την προσπάθεια μας στη συγκέντρωση σχολικών ειδών, όπως τσάντες και κασετίνες, τετράδια, είδη γραφής, ζωγραφικής και χειροτεχνίας, τα οποία συγκεντρώνονται στο Ι.Ν. Αγίας Τριάδος Αγρινίου και θα διανεμηθούν τις προσεχείς ημέρες.

Με τη συμμετοχή όλων θα καταφέρουμε να μην αφήσουμε κανένα παιδί χωρίς τα απαραίτητα ώστε να ξεκινήσει με αξιοπρέπεια και χαμόγελο τη νέα σχολική χρονιά!

Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων και σας εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας.

 

 

                                                          Καλή και ευλογημένη νέα σχολική χρονιά

                                                                   Αρχιμ. Νεκτάριος Τριάντης

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ..

Επιστολή προς κάποιον που είχε μελαγχολήσει

 

Γέροντος Ἰωάννου Ἀλεξέγιεβ (Πνευματικός τῆς μονῆς Βάλαμο)

20.12.1947

Ἀδίκως στενοχωριέσαι μὲ τή μελαγχολική σου ἐπιστολή• εἴμαστε ἄνθρωποι καὶ οἱ καταστάσεις μας ἀλλάζουν. Καλὸ εἶναι πού γράφεις αὐτά πού σοῦ συμβαίνουν. Αὐτὰ δὲ μὲ στενοχωροῦν, ἀπεναντίας χαίρομαι πού μοῦ τὰ γράφεις ὅλα ἁπλᾶ καὶ χωρὶς νὰ ντρέπεσαι.
Ἡ φαντασία καὶ ἡ μνήμη ἀποτελοῦν μία ἐσωτερικὴ αἴσθηση. Μερικὲς φορὲς τὰ περασμένα ἔρχονται στὸ νοῦ τόσο ζωντανά, ὡς νὰ σὲ σφυροκοποῦν. Τότε χρειάζεται... προσευχὴ μὲ συγκεντρωμένη τὴν προσοχὴ καὶ ὑπομονή. Ἡ μνήμη πρέπει νὰ γεμίζει ἀπὸ τὴν ἀνάγνωση τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων. Μὲ μιά λέξη: ὁ νοῦς δέν πρέπει νὰ μένει ἀργός. Ἡ μνήμη τῶν περασμένων πραγμάτων πρέπει νὰ ἀντικαθίσταται μὲ ἄλλες σκέψεις, ὁπότε τὰ παλαιὰ σιγά-σιγὰ φεύγουν καὶ μαζὶ μὲ αὐτὰ καὶ ἡ μελαγχολία. Στήν ἴδια καρδιά δὲν μποροῦν νὰ κατοικοῦν δύο κύριοι.
Τὰ ἁμαρτωλὰ πάθη ποτὲ δὲ χορταίνουν. Ὅσο περισσότερο τὰ τρέφεις, τόσο πιὸ πολὺ ἀπαιτοῦν. Εἶναι σὰν τὰ σκυλιά πού ἔχουν συνηθίσει νὰ γλείφουν τὰ κόκκαλα, ὅταν ὅμως ἁρπάξεις ῥάβδο καὶ τὰ διώξεις δὲν πλησιάζουν πιά. Ὁ ἅγιος Ἀπόστολος λέγει: «Βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε». Καὶ «τὰ μὲν ὀπίσω ἐπιλανθανόμενος τοῖς δὲ ἔμπροσθεν ἐπεκτεινόμενος κατὰ σκοπὸν διώκω ἐπὶ τὸ βραβεῖον τῆς ἄνω κλήσεως».
Μιὰ γνωστή μου κυρία μοῦ ἔστειλε μιὰ μεγάλη ἐπιστολή πού γράφει, πὼς ἡ εὐχὴ τοῦ Ἰησοῦ ἀρχίζει νὰ ῥιζώνει μέσα της. Τὶ ὡραῖα πού καὶ στόν κόσμο ὑπάρχουν ἄνθρωποι προσευχόμενοι! Ἐκείνη ἔμενε στή Γερμανία, ἀλλά τώρα θὰ ταξιδέψει στή Νότια Ἀμερική. Καλὸ ταξίδι, ὁ Κύριος νὰ εἶναι βοηθὸς της.
Λοιπόν, παιδί μου, ἂς ἀρχίσουμε καὶ ἐμεῖς, κατὰ τὸ παράδειγμα αὐτῆς τῆς γυναίκας, νὰ ἀσκοῦμε πιὸ δυναμικὰ αὐτὴν τή μικρή προσευχή. Εἴθε ὁ Κύριος νὰ μᾶς βοηθᾶ! Σύ ἤδη συνήθισες τὴν ἐργασία σου, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται νὰ τή σκέπτεσαι. Γέμιζε λοιπὸν τὸ νοῦ σου μὲ προσευχὴ καὶ θεϊκὲς θεωρίες. Τώρα εἶναι ἡ κατάλληλη ὥρα, βάλε ἀρχή. Ἡ ζωὴ χωρὶς προσευχή, εἶναι γεμάτη ἀπό θλίψεις, ἐνῶ μὲ τὴν προσευχὴ - μάλιστα ὅταν αὐτὴ γίνεται συνήθεια - ἡ καρδιά ἀγάλλεται καὶ εἰρηνεύει· τὶ μακαρία καταστάση! Κάποιες φορὲς οἱ προσευχόμενοι προγεύονται τή μέλλουσα μακαριότητα ἤδη ἐδῶ πάνω στή γῆ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ..

Η αποστολή της γυναίκας στον κόσμο. - Άγιος Λουκάς Κριμαίας

 

Οι από­στολοι τους οποίους ο ίδιος διάλεξε ήταν περισσό­τεροι από τις μυροφόρες. Και μόνο τους αποστόλους έστελνε ο Κύριος να κηρύττουν το Ευαγγέλιο. Μό­νο στους αποστόλους έδωσε την εξουσία να διώ­χνουν τα δαιμόνια και να θεραπεύουν τους ασθενείς. Οι μυροφόρες, αν και δεν τις αγαπούσε ο Κύριος λι­γότερο από τους αποστόλους, δεν έλαβαν απ’ Αυτόν τέτοια χαρίσματα.

Πρέπει να σκεφτούμε ποιοι είναι οι λόγοι που ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός άλλη στάση κρατούσε απέναντι στους άνδρες και άλλη απέναντι στις γυ­ναίκες, τα δύο αυτά φύλα του ανθρωπίνου γένους. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να σκεφτούμε, αν μπορούσαν ή όχι οι γυναίκες με τις ασθενείς δυνάμεις τους να σηκώσουν το βάρος του αποστολικού έργου, των διωγμών και των βασάνων που υπέφεραν οι απόστολοι του Χριστού. Υπάρχουν γι’ αυτό το θέμα πολλές μαρτυρίες και στην Αγία Γραφή και στους βίους των αποστόλων.

Σκεφτείτε τώρα, αν θα μπορούσαν οι μυροφόρες γυναίκες να αντέξουν τέτοιους κόπους, πόνους και διωγμούς που υπέφεραν οι απόστολοι. Σας έχω πει ότι εκτός από τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο όλοι οι άλλοι απόστολοι είχαν μαρτυρικό θάνατο και πολλοί απ’ αυτούς τελείωσαν την ζωή τους πάνω στο σταυρό. Θα μπορούσαν οι γυναίκες να αντέξουν τέτοιους κόπους; Τέτοιους διωγμούς και καταδιώξεις που υφίσταντο οι απόστολοι; Μπορούν να συγκριθούν οι ασθενείς δυνάμεις μιας γυναίκας με την δύναμη που είχε για παράδειγμα ο άγιος απόστολος Ανδρέας; Ασφαλώς όχι. Οι γυναίκες είναι πιο αδύναμες από τους άνδρες, γι’ αυτό και ο Κύριος Ιησούς Χριστός αλλιώς φερόταν στους άνδρες και αλλιώς στις γυναίκες. Δεν θέλησε να επιφορτίσει τις μυροφόρες γυναίκες με το βάρος του αποστολικού έργου.

Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Υπάρχει όμως και μία άλλη, η οποία και αυτή έχει μεγάλη σημασία. Ακούστε τι είπε ο μεγάλος προφήτης Μωϋσής στο πέμπτο βιβλίο της Πεντατεύχου, στο Δευτερονόμιο: «Ουκ έσται σκεύη ανδρός επί γυναικί, ουδέ μη ενδύσηται ανήρ στολήν γυναικείαν, ότι βδέλυγμα Κυρίω τω Θεώ σού εστιν πας ποιών ταύτα» (Δευτ. 22, 5).Μη νομίζετε ότι εδώ πρόκειται για καρναβάλια. Και να μην νομίζετε ότι είναι ασήμαντος αυτός ο σύντομος λόγος του προφήτη, που αναφέρεται στο γυναικείο ένδυμα.

Ο λόγος αυτός έχει μεγάλη σπουδαιότητα και θα ήθελα να το καταλάβετε διότι αυτό θα μας βοηθήσει για να κατανοήσουμε καλύτερα γιατί ο Κύριος Ιησούς Χριστός ανέθεσε το αποστολικό έργο με τους κόπους και τους πόνους του στους άνδρες αποστόλους και όχι στις μυροφόρες γυναίκες. Είναι πολύ σημαντική η διάκριση που έκανε ο Κύριος μεταξύ ανδρών και γυναικών σε σχέση με το ρόλο και την αποστολή που έχει κάθε φύλο.

Εκείνοι οι επιστήμονες, οι οποίοι ασχολούνται με τη βιολογία, ξέρουν καλά ότι κάθε φυτό και κάθε ζώο από τη φύση τους, ή καλύτερα να πούμε από τον Δημιουργό, είναι προορισμένα να ζουν σε κάποιες συγκεκριμένες συνθήκες, οι οποίες είναι διαφορετικές για το καθένα απ’ αυτά. Αυτές οι συνθήκες προσδιορίζουν τη ζωή τους αλλά επίσης και τη δομή που έχει το σώμα τους.

Τώρα, ό,τι αφορά τον άνθρωπο. Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ ανδρός και γυναικός. Και είναι διαφορετική η δομή του σώματός τους. Πρώτ’ απ’ όλα η γυναίκα είναι πολύ πιο αδύνατη από τον άνδρα. Ο Θεός προόρισε τη γυναίκα για ένα συγκεκριμένο έργο. Τη γυναίκα, και όχι τον άνδρα. Το έργο αυτό διαφέρει πολύ από εκείνο, για το οποίο είναι προορισμένος ο άνδρας.

Τι είναι το σημαντικότερο στη ζωή του άνθρωπου; Όλα τα έργα που κάνει ο άνθρωπος έχουν γι’ αυτόν την ίδια σπουδαιότητα; Ασφαλώς όχι. Όταν έπλασε ο Θεός τους πρώτους ανθρώπους, τον Αδάμ και την Εύα, τους έδωσε την πρώτη εντολή, πολύ σύντομη και πολύ απλή: «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε» (Γεν. 1, 28). Αν αυτή ήταν η πρώτη εντολή τότε πρέπει να παραδεχθούμε ότι είναι εξαιρετικά σημαντική και πολύ βαθιά. Αν δεν υπήρχε αυτή η εντολή, τότε το ανθρώπινο γένος θα ήταν ολιγάριθμο και αδύναμο μπροστά στη φύση. Ξέρουμε ότι μόνο εκείνα τα κράτη θεωρούνται ισχυρά, αυτά που έχουν μεγάλο πληθυσμό.

Η εντολή, λοιπόν, του Θεού «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε» δηλώνει την σπουδαιότητα που έχει για το ανθρώπινο γένος το έργο αυτό. Αδιαμφισβήτητα τον πρώτο λόγο εδώ έχει η γυναίκα και όχι ο άνδρας. Για τη γυναίκα το έργο αυτό είναι το πιο σημαντικό στη ζωή της. Αυτό δεν το λέω εγώ αλλά η αγία Γραφή. Βέβαια δεν είναι σωστό να περιορίζουμε το ρόλο της γυναίκας στην τεκνογονία. Και πιστεύω ότι κανένας άνθρωπος προσεκτικός και πνευματικά καλλιεργημένος δεν σκέφτεται έτσι.

Οι Γερμανοί λένε ότι όλος ο ρόλος και η αποστολή της γυναίκας προσδιορίζονται από τέσσερεις λέξεις: παιδιά, ρούχα, κουζίνα, εκκλησία. Είναι ασέβεια να λέμε και να σκεφτόμαστε έτσι και να προσ­βάλλουμε ολόκληρο το γυναικείο φύλο. Για μας τους ορθοδόξους αυτό είναι απαράδεκτο. Θέλω να πω ότι αν η γυναίκα έχει κάποια προσόντα δεν πρέπει να τα αφήσει. Αν της έδωσε ο Θεός βαθιά διάνοια μπορεί να ασχοληθεί με την επιστήμη ή τη λογοτεχνία. Επαναλαμβάνω, είναι μεγάλο λάθος και είναι ανεπίτρεπτο να περιορίζουμε το ρόλο της γυναίκας στην τεκνογονία και την ανατροφή των παιδιών.

Αυτό όμως δεν αφορά όλες τις γυναίκες. Διότι είναι λίγες οι γυναίκες που έχουν κάποιες εξαιρετικές ικανότητες ή ταλέντα ή κλίση στην τέχνη, την επιστήμη ή την φιλοσοφία. Οι περισσότερες ως το σημαντικότερο έργο τους πρέπει να βλέπουν αυτό για το οποίο τις προόρισε ο Κύριος. Το να γεννάει η γυναίκα και να φροντίζει τα παιδιά της είναι έργο σπουδαιότατο. Και είναι απαράδεκτο να αφήνει η γυναίκα το παιδί της χωρίς φροντίδα. Καμία άλλη γυναίκα δεν μπορεί να φροντίσει το παιδί της όπως το φροντίζει η μητέρα του.

Εδώ πολύ μεγάλο ρόλο παίζει η συγγένεια εξ αίματος, την οποία δεν πρέπει να την παραβλέπουμε. Επίσης και το μητρικό γάλα, τις ιδιότητες του οποίου ίσως δεν τις γνωρίζουμε καλά, έχει μεγάλη σημασία για τη σωστή ανάπτυξη του παιδιού. Και ένα άλλο εξίσου σημαντικό πράγμα: Η αγάπη που προσφέρει η μητέρα στο παιδί της δεν μπορεί να του την προσφέρει καμία άλλη γυναίκα. Αλλοίμονο στο παιδί που το μεγαλώνει μία ξένη γυναίκα και όχι η μητέρα του ή που μεγαλώνει σε κάποιο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Αλίμονο στη γυναίκα που αρνείται το παιδί της.

Αλλοίμονο και σ’ αυτή τη γυναίκα που παραβλέπει και δεν δίνει σημασία στις προτεραιότητες του φύλου της. Αλλοίμονο σ’ εκείνες τις γυναίκες που περιφρονώντας την αξιοπρέπεια τους προτιμούν να φοράνε ανδρικά ρούχα.

Αυτό επιβεβαιώνει και η Αγία Γραφή με το λόγο που ήδη έχουμε αναφέρει: «Ουκ έσται σκεύη ανδρός επί γυναικί, ουδέ μη ενδύσηται ανήρ στολήν γυναικείαν, ότι βδέλυγμα Κυρίω τω Θεώ σού εστιν πας ποιών ταύτα» (Δευτ. 22, 5). Βεβαίως δε θεωρείται βδέλυγμα κάθε άνθρωπος που είναι ντυμένος με ρούχα του άλλου φύλου. Δεν μπορεί να είναι οργή του Θεού πάνω στη γυναίκα η οποία για να θρέψει τα μικρά της παιδιά δουλεύει ως σοβατζής και είναι αναγκασμένη να φοράει ανδρικά ρούχα για να κάνει τη δουλειά της. Δεν πρόκειται εδώ για τέτοιες περιπτώσεις. Εδώ μιλάμε για τις γυναίκες που περιφρονούν το δικό τους γυναικείο ένδυμα. Έχω δει στα πανεπιστήμια πολλές καθηγήτριες που φοράνε ανδρικά ρούχα. Αυτές είναι βδέλυγμα ενώπιον του Θεού, αυτές παραβαίνουν την εντολή που τις δόθηκε από τον Θεό.

Αυτός λοιπόν είναι ο λόγος για τον οποίο ο Κύριος δεν κάλεσε τις μυροφόρες γυναίκες να αναλάβουν το έργο που προοριζόταν για τους άνδρες. Και γι’ αυτό ζητά ο Κύριος από τις γυναίκες να εκτιμούν και να σέβονται το δικό τους γυναικείο φύλο, τις ιδιότητες της ψυχολογικής τους σύνθεσης που τις χάρισε ο Θεός. Αν έχετε από τον Θεό αυτές τις ιδιότητες, να τις φυλάγετε με μεγάλο σεβασμό και ευχαριστία προς τον Κύριο. Αμήν.

 

(ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΙΜΑΙΑΣ “ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ”, ΤΟΜΟΣ Α’, ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ..

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Ιερά Παράκληση προς την Παναγία μας για τους μαθητές και μαθήτριες που θα διαγωνιστούν στις Πανελλαδικές εξετάσεις.

 

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Την Κυριακή 13 Ιουνίου και ώρα 7:00 το απόγευμα στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Αγρινίου θα τελεσθεί Ιερά  Παράκληση προς την Παναγία μας για τους μαθητές και μαθήτριες που θα διαγωνιστούν στις Πανελλαδικές εξετάσεις.

Εκ του Ιερού Ναού

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ..

Διανομή τροφίμων στην ενορία μας για τις άγιες μέρες του Πάσχα

 

Με τη Χάρη και τη βοήθεια του Θεού η Φιλόπτωχος Διακονία του Ι.Ν. Αγίας Τριάδος Αγρινίου σε συνεργασία με τον Σύλλογο Γυναικών Αγίας Τριάδος διένειμε τρόφιμα και κρέας σε οικονομικά αδύναμες οικογένειες για τις άγιες ημέρες του Πάσχα.

Στα πλαίσια των ποιμαντικών δράσεων της ενορίας μας είναι και η έμπρακτη συμπαράσταση και αλληλεγγύη στους οικονομικά δοκιμαζόμενους  αδερφούς μας, ιδιαιτέρως αυτή την περίοδο όπου η πανδημία του κορωνοϊού πλήττει όχι μόνο υγειονομικά αλλά και οικονομικά τη πατρίδα μας, αφήνοντας πολλούς συνανθρώπους μας άνεργους, έχοντας μάλιστα την ευθύνη της κάλυψης των καθημερινών αναγκών της οικογένειας τους και των παιδιών τους.

Τα τελευταία 4 χρόνια στην ενορία μας λειτουργεί Τράπεζα Τροφίμων η οποία ενισχύεται από προσφορές των συνανθρώπων μας και η διανομή των αγαθών γίνεται με αντικειμενικά κριτήρια.

Η συλλογή των τροφίμων μακράς διαρκείας γίνεται καθημερινά στον Ι.Ν. Αγίας Τριάδος και όποιος μπορεί να προσφέρει βοήθεια και να γίνει αρωγός σε αυτή την προσπάθεια, η οποία γίνεται προς δόξα Θεού και για την ανακούφιση των πασχόντων αδερφών μας, μπορεί να απευθύνεται στον προϊστάμενο του Ιερού Ναού Αρχιμ. π. Νεκτάριο Τριάντη.

 

Εκφράζουμε τις θερμότερες ευχαριστίες μας σε όλους εκείνους οι οποίοι βοηθούν στο φιλανθρωπικό έργο της ενορίας μας!

Ευχόμαστε το Φώς του Ανασταντος Χριστού να φωτίζει το νου μας, τις καρδιές και τη ζωή μας!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ..

Συγκέντρωση τροφίμων στον Ι.Ν. Αγίας Τριάδος Αγρινίου

 

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Με τη χάρη του Τριαδικού Θεού αξιωθήκαμε και φέτος να διέλθουμε το στάδιο των πνευματικών αγώνων και αρετών, την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, η οποία φτάνει στο τέλος της.

Σε λίγες ημέρες θα ατενίσουμε τον Κύριο μας Ιησού Χριστό, από αγάπη προς εμάς, να παθαίνει, να σταυρώνεται και με τον θάνατό Του επάνω στο Σταυρό να πατάει τον θάνατο και να ανασταίνεται!  

Αυτόν τον Κύριο θα ακολουθήσουμε την Μεγάλη Εβδομάδα, την αγιότερη και κατανυκτικότερη εβδομάδα του χρόνου. Με τη νηστεία μας, την προσευχή μας, τη μετάνοια μας, τον αγώνα μας θα προσπαθήσουμε να συμπορευθούμε μαζί Του, όπως όσοι τον πίστεψαν, τον αγάπησαν και τον ακολούθησαν τότε στην πορεία Του προς τον Γολγοθά.

Αλλά και κάτι ακόμα θέλει ο Χριστός μας από εμάς που επιθυμούμε να είμαστε ακόλουθοί και μαθητές Του. Θέλει να φέρουμε πάνω μας ένα χαρακτηριστικό το οποίο μόνο οι μαθητές Του το έχουν. Ένα διακριτικό το οποίο θα μας κάνει να ξεχωρίζουμε από τους πάντες. Να έχουμε αγάπη ο ένας για τον άλλον! «Εν τούτω γνώσονται πάντες ότι έμοι μαθηταί έστε, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις» (Ιωα. 13,35).

Σήμερα όπου η πανδημία του covid-19 έχει τρομοκρατήσει ολόκληρη την οικουμένη και τις συνέπειες της τις βλέπουμε και τις ζούμε καθημερινά γύρω μας, όπου συνάνθρωποί μας υποφέρουν και βυθίζονται όλο και περισσότερο στη θλίψη, σήμερα εμείς να τους δείξουμε την αγάπη μας.

«Είδες τον αδελφόν σου; Είδες Κύριον τον Θεόν σου!» μας διδάσκει η πατερική παράδοση. Ας προσφέρουμε λοιπόν έστω και το ελάχιστο που μπορούμε για να έχει τα απαραίτητα το πασχαλινό τραπέζι των οικογενειών που έχουν ανάγκη την βοήθειά μας.

Γνωρίζω ότι όλοι δυσκολευόμαστε. Ότι η φτώχεια πλήττει όλο και περισσότερα νοικοκυριά. Η δυσκολία όμως δεν μας εμποδίζει να είμαστε ελεήμονες, διότι η αγάπη και η φιλανθρωπία είναι υπόθεση καρδιάς και όχι χρημάτων. «Παρηγόρησε ο γερός τον άρρωστο, ο πλούσιος τον φτωχό, ο όρθιος τον πεσμένο, ο χαρούμενος τον λυπημένο, ο ευτυχισμένος τον δυστυχισμένο» προτρέπει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Ας παρηγορήσουμε με την έμπρακτη αγάπη μας τους πάσχοντες αδελφούς μας.

Για τον λόγο αυτό, σας παρακαλώ, ιδιαίτερα αυτές τις άγιες ημέρες που έρχονται, ας ενισχύσουμε ο κάθε ένας με τρόφιμα μακράς διαρκείας (όσπρια, γάλα, αλεύρι, ζυμαρικά, ζάχαρη κ.α.) την Τράπεζα Τροφίμων της ενορίας μας. Έτσι η χαρά μας θα είναι μεγάλη, διότι σύμφωνα με τον  Όσιο Ισαάκ τον Σύρο «όταν, λοιπόν, δώσεις ελεημοσύνη, χαίρε και ευφραίνου και πες δόξα σοι ο Θεός, ότι με αξίωσες να βρω και να αναπαύσω έναν φτωχό».

Η συγκέντρωση των τροφίμων πραγματοποιείται καθημερινά στο χώρο του Ι.Ν. Αγίας Τριάδος Αγρινίου.

                               Άγιο Πάσχα και καλή Ανάσταση                                      

Ο Εφημέριος σας 

Αρχιμ. Νεκτάριος Τριάντης

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ..

Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης († Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης)

 

Αδελφέ Μακρυγιάννη,

Σου μιλάω σαν σε ζωντανό φίλο και αδελφό εν Χριστώ. Γιατί πιστεύω πως ζεις στον κόρφο του Θεού, όπως έλεγες. Τώρα, βέβαια, τα έμαθες όλα. Όταν ήσουνα εδώ, χάρη στην πίστη και τη χριστιανική ζωή σου, εγνώριζες ελάχιστα. Τώρα βλέπεις την ανθρώπινη ματαιότητα και το σκοτάδι του κόσμου με τέλεια γνώση. Και κατανοείς πλήρως τι σημαίνει ο λόγος του Χριστού: «όλος ο κόσμος κείται εν τω πονηρώ». Βλέπεις ότι το σατανικόν έρεβος έχει κατακαλύψει τα πάντα και μονάχα όσοι με συνέπεια πιστεύουν και ζουν εν Χριστώ, κατορθώνουν σε κάποιο μέτρο να φωτίζωνται από την αλήθεια του Θεού.

Υπήρξες πιστός Ορθόδοξος, στο βαθμό που προσδιόριζαν διάφοροι παράγοντες: φυσική καταβολή, ανατροφή, περιβάλλον, παιδεία, συνθήκες, προαίρεση. Και αναδείχτηκες αληθινός δούλος του Θεού, τέκνο πιστό της Εκκλησίας, παραδοσιακός Έλληνας. Σε εγνώρισα πριν τρεις μήνες. Και θαύμασα την ευσέβειά σου, την πίστη σου, την ευθύτητά σου, τη γνώση σου, την εντιμότητά σου, τη σωφροσύνη σου, την αγάπη σου στον Θεόν και τον πλησίον, τη λεβεντιά σου, την αυτοθυσία σου, την επιμονή σου στις προσευχές, την υπομονή σου στους τρομερούς πειρασμούς σου, την ευχαριστία σου στον Κύριον κατά το παρατεταμένο μαρτύριο των αθεράπευτων τραυμάτων σου, των ανοικτών σου πληγών.

Και πήρα απόφαση να σε προβάλω για υπόδειγμα ελληνορθόδοξου βίου. Όλα σ’ εσένα ήταν διαφορετικά, ήσουνα το κάτι άλλο. Ο Θεός που προγνωρίζει προαιωνίως τα πάντα, φαίνεται ότι έρριξε βλέμμα ιλαρό στην ύπαρξή σου, γιατί προείδε την αγαθή πρόθεσή σου. Και οικονόμησε τα πάντα για τη ζωή σου με τη θεϊκήν εύνοιά του.

Η γέννηση σου μοιάζει με μύθο. Η διάσωσή σου, υστέρα από την εγκατάλειψή σου μέσα στο δάσος, θυμίζει ελληνική μυθολογία ή βιβλικόν ανάγνωσμα. Η οικειότης σου και η απλοϊκή φιλία σου με τον Πρόδρομο του Χριστού, στην ηλικία των δεκατεσσάρων χρόνων σου, δεν είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Η αγάπη σου στ’ άρματα και ο πρώιμος πόθος για την απελευθέρωση της πατρίδας σου και για χάρη της θρησκείας σου, έδειξαν την καθαρότητα και τη λεβεντιά της ψυχής σου. Δεν πνίγηκες μέσα στη νάρκη της καθημερινότητος. Αλλά με άγρυπνη συνείδηση, μέσα στά πατριωτικά οράματά σου και στο θρησκευτικό και Ορθόδοξο ήθος σου, ζούσες με τη νοσταλγία της ελεύθερης, της δίκαιης, της ηθικής και θρησκευτικής Ελλάδας.

Ήσουνα κάτι παραπάνω από τη μετριότητα, γεννήθηκες ευφυής και με ψυχή ελεύθερη από κληρονομικά συμπλέγματα, γιατί η μάννα σου ήταν χριστιανή και σε γαλούχησε μια τετραετία σαν θρεφτάρι. Και οι μετάνοιές σου, που τις ασκούσες σ’ όλο το βίο σου, σαν σύμβολον επαφής σου με τον Θεόν και τους Αγίους του και οι αδιάλειπτες προσευχές σου και ο καθαρός σου βίος, όλα αυτά σε κρατούσαν σε μια αίσθηση ελευθερίας και φωτισμού της ψυχής σου. Και σταδιακά ωρίμαζε μέσα σου η αυτοσυνειδησία του εθνικού χρέους σου και γιγαντώνονταν η θέλησή σου να υπηρέτησης και την πατρίδα και την Ορθοδοξία. Και πριν ακόμα δοθή το εγερτήριο μήνυμα, προετοιμαζόσουνα για τον αγώνα, ύστερα από τη μύησή σου στο «μυστήριον» της Φιλικής Εταιρείας. Και απόκτησες, με τη βοήθεια του φίλου σου Αγίου, χιλιάδες γρόσια για τον κοινόν αγώνα σαν συνετός οικονόμος.
         
Αδελφέ Μακρυγιάννη,

Σε φαντάζομαι λεβεντόκορμο, ψηλό, αρρενωπό νέο, ναρκιασιζόμενο νεανικά για το κάλλος του σώματος, της λεβεντιάς και τα ασημένια άρματα σου, να διαβαίνεις με ελληνικήν έπαρση, ονειροπαρμένον, φλογισμένον από τα οράματα της ελληνικής σου καταγωγής και των αιματηρών αγώνων για την απελευθέρωση. Αλλά σε φαντάζομαι και σεμνό και σώφρονα και στοχαστικό και ενάρετο και θεοσεβή χριστιανό, που πίστευεν, ότι ο Θεός θα βοηθήση τους ξυπόλυτους και πειναλέους και γυμνούς να ανακτήσουν την ελευθερία τους, αλλά για να γίνουν, όπως ήθελες, τίμιοι άνθρωποι, ηθικοί, δίκαιοι, Ορθόδοξοι.

Και στα εικοσιπέντε χρόνια σου πήρες το βάπτισμα του πυρός. Και σ’ έπιασαν οι εχθροί και σε καταβασάνισαν εβδομήντα ημέρες για να μαρτυρήσης το «μυστικό». Και σε πήραν τελικά να σε κρεμάσουν, αλλά ο Θεός γύρισε τα μυαλά των βαρβάρων γιατί σε χρειαζότανε, σαν «συνεργό» στο μεγάλο έργο της λυτρώσεως του λαού του και της διδασκαλίας του από εσένα. Γιατί συνετέλεσες αποφασιστικά στην έκβαση των μαχών, αλλά και δίδασκες με το ήθος σου το λαμπερό και με τον καθαρό και σώφρονα λόγο σου. Οι μαρτυρίες και συμμαρτυρίες για την ηθικήν ακεραιότητά σου, για τη λεβεντιά σου και τους ηρωισμούς σου στις μάχες είναι άφθονες από δικούς μας και ξένους, θαυμάστηκες και υψώθηκες στη συνείδηση του τότε κόσμου, σαν σύμβολον υψηλής στρατηγικής συνέσεως και ευφυΐας, αλλά και σαν παράδειγμα σπανίου ηρωισμού και Ορθοδόξου ήθους.

Αλλά ήλθεν ο επάρατος διχασμός, ο εμφύλιος πόλεμος, η αρρώστια αυτή του ελληνισμού και βρέθηκες στις τάξεις της νομίμου κυβερνήσεως. Και έπληξες τους αδελφούς σου εν ονόματι του νόμου. Και όπως λέγει ο Βλαχογιάννης, «ο Μακρυγιάννης ήτο αγαθός τον χαρακτήρα, αλλά δεν είχε την χείρα επιεική. Δεν εγνώριζεν αβρά κτυπήματα. Μνησίκακος ή μοχθηρός δεν υπήρξε». Αλλά έπληξες, έστω και αθέλητα και οι εχθροί σου μνησικακούσαν. Κι αυτό ίσως είναι το σκιερό σου σημείον. Αλλά εγώ φρονώ, ότι, αφού η πίστη σου, ο φόβος σου και η αγάπη σου στον Θεόν και τον πλησίον ήταν κυρίαρχες ενέργειες στην ψυχή σου, ασφαλώς λυπόσουνα για το άχαρο καθήκον της επιβολής του νόμου, που έφθασες στο σημείον να γράφης, «δεν ήξερε κανείς τι να κάμη… Ήμουν άμαθος από τέτοια». Ορθότατα, λοιπόν, ο Βλαχογιάννης υπεραμύνεται, στην εισαγωγή του, της καθαρότητος των προθέσεών σου και της αθωότητάς σου. Χάρη στον ακέραιο χαρακτήρα σου, που σου σμίλεψεν η ορθόδοξη ζωή σου, όπου και αν βρέθηκες, υπήρξες ωφέλιμος για την πατρίδα και τη θρησκεία. Στα κόμματα, με τις άφευκτες φθορές των συνειδήσεων, σαν σοφός δεν ενσωματώθηκες, αλλά πάντα, σαν συνείδηση ελεύθερη και βαθειά, ασκούσες την ευεργετική σου επίδραση υπέρ της πατρίδος και της Ορθοδοξίας. Κι όταν διεψεύθησαν τα όνειρά σου από τον πρώτο μετακλητό βασιληά και είδες την ζημία της πατρίδος και την θρησκευτικήν αλλοίωση του λαού, με την καταστροφή των μοναστηριών, δεν εδίστασες να συνωμοτήσης, για να επιτύχης την αναστολή της καταστροφής.

Και παρασκεύασες την τρίτη Σεπτεμβρίου και επέτυχες «να δέσης το βασιληά με νόμους». Αλλά τα ανθρώπινα είναι ατελή και τρεπτά. Οι παρανομίες, οι αδικίες συνεχίζονται κι εσύ προσευχόσουνα και έκλαιγες και στοχαζόσουνα την εκθρόνιση του Όθωνα. Αλλά οι παλατιανοί, ανήσυχοι, σε πρόλαβαν και με συκοφαντίες σε βασάνισαν, σε πόμπεψαν και τέλος σε καταδίκασαν σε θάνατο. Και δε σε σκότωσαν, αλλά σε αχρήστεψαν μέσα στις άθλιες φυλακές.

Αλλά να που ο Θεός σού χάρισε μεγάλες χαρές και ανθρώπινες δόξες. Ο σπόρος που έσπειρες κάρπισε και χωρίς να κουνηθής από το κρεββάτι της οδύνης σου, έγινεν η επιθυμία σου και στο πρόσωπο του Όθωνα εδιώχτηκε από την Ελλάδα ο προτεσταντισμός. Και έζησες ημέρες ευφροσύνης. Ο καιρός περνούσε, τα τραύματά σου ανοιχτά, οι πόνοι αφόρητοι, οι προσευχές σου εντονώτερες, ο κλαυθμός σου ένας ολολυγμός, τα γηρατειά σου, με το σακατεμένο σώμα σου και τη βούληση του Θεού, σε έφεραν στο τέλος της επίγειας ζωής σου. Και παρέδωσες το πνεύμα στα χέρια του Θεού, που αγάπησες από τη νεότητά σου την τρυφερή, του Θεού, με τον οποίο συμμάχησες, σε φύλαξε καθαρόν από το μίασμα του κόσμου και σε ανέδειξε «τάσι φαρφουρένιον αμόλυντο».

Και άφησες στους Έλληνες παράδειγμα για μίμηση, σαν ατρόμητος πολεμιστής, σαν συνετός πολιτικός, σαν Ορθόδοξος Έλληνας, σαν όσιος άνθρωπος και σαν μάρτυρας του Χριστού. Και όλα αυτά, χάρη στην αταλάντευτη πίστη σου, χάρη στις οδύνες των τραυμάτων σου και χάρη στη χάρη του Θεού, που σε ενίσχυε σ’ όλο τον πολυκύμαντο βίο σου.
         
 Αδελφέ Μακρυγιάννη,

Όταν, μετά την έξωση του Όθωνα, oι Αθηναίοι σε πήραν θριαμβευτικά ατά χέρια και σε περιέφεραν μέσα στην Αθήνα, μίλησες στο λαό και του συνέστησες ομόνοια, αγάπη και τάξη. Το ίδιο επανέλαβες με ευχαριστήριο γράμμα σου, που έλεγε μεταξύ των άλλων και αυτά: «Αγαπητά τέκνα της Πατρίδος, ο πατριώτης σας Μακρυγιάννης σας είπε και σας λέγει ποία ημπορούν να μας σώσουν, η αγάπη μεταξύ μας, η ησυχία και καλή τάξις. Αυτά, τέκνα του Θεού, τα οποία με υποσχέθητε ότι θα τηρήσητε, τα είδα εμπράκτως από τα αγαθά σας αισθήματα… Σας ευχαριστώ κι εγώ ο ελάχιστος πατριώτης σας Μακρυγιάννης και σας μένω πολύ υπόχρεος και παρακαλώ τον Θεόν νύκτα και ημέραν με δάκρυα να σας προφύλαξη από παν κακόν και να σας ευλογήση. Έχετε την ευλογίαν του Θεού, διότι αλήθεια είναι ο Θεός και την αλήθειαν υποστηρίζετε». Λοιπόν, αυτά τα ίδια λόγια σου, τις πατρικές σου συστάσεις, μαζί με όλη την άλλη διδασκαλία σου, που κάνεις στα «Απομνημονεύματα» και στα «Οράματα και τις αφηγήσεις θαυμάτων», τα παραδίδω στον Ελληνικό λαό σαν πατρική σου διαθήκη. Γιατί υπήρξες αληθινός πατέρας και δάσκαλος του Γένους. Και σε παρακαλούμε, τώρα από εκεί που είσαι κοντά στον Θεόν και στα άπειρα πλήθη των Αγίων του, μη παύσης να προσεύχεσαι και για την πατρίδα σου, που περνάει την μεγαλύτερη ιστορική κρίση να αφελληνισθή, να χάση την εθνική της ταυτότητα, με την εκτόπιση της Ορθοδοξίας από τη ζωή της.

Ήδη «το μυστήριον της ανομίας ενεργείται», με τη μεθοδική εκδίωξη του Χριστού από την αιματοβαμένη Ελλάδα, συγκεκαλυμμένα τώρα, στο φανερόν αργότερα με την διακηρυσσόμενη επιβολή της Μαρξιστικής θρησκείας. Κι εσύ γνωρίζεις τι σημαίνει Ελλάδα, χωρίς Χριστό και χωρίς χριστιανική ηθική και θεία πνευματικότητα, που μονάχα η αγία Ορθοδοξία μας χαρίζει. Και πολλές φορές διακήρυξες ότι «έθνη χωρίς θρησκεία και ηθικήν είναι παληόψαθες των εθνών». Συμπτώματα σήψεως, αθεΐας και εκτεταμένου δαιμονισμού, γίνονται όλο και πιο προκλητικά με μεθόδους, που τεχνολογεί η συντεταγμένη πολιτεία, ένας εσμός άθεων που επεστράτευσεν ο σατανάς, για να προκαλέση την μεγαλύτερη εθνική τραγωδία, που εγνώρισεν ο Ελληνισμός. Όπως εσύ, έτσι κι εγώ δεν πολιτικολογώ, ούτε σε κόμματα ανήκω. Όπως εσύ, έτσι κι εγώ παρακολουθώ την πορεία του Έθνους κι’ ανησυχώ, βλέποντας ότι όργανα του σατανά, μεθοδεύουν την απογύμνωση του λαού από την Ορθοδοξία του. Προσεύχου, ηρωικέ Στρατηγέ, να μας λυτρώση ο Θεός από τα δεινά, που μας περιμένουν. Είναι αληθινή τραγωδία να ανταλλάσση κανείς τον Χριστόν, την αιώνια ζωή, τη θέωσή του, με τους δαίμονες και την αιώνια κόλαση, στην οποία οδηγεί η αθεΐα, αφού «αν δεν υπάρχη Θεός, όλα επιτρέπονται». Ο Θεός σώζοι την Ορθόδοξη Ελλάδα.

(Εκδόσεις ΑΚΡΙΤΑΣ, Β’ Έκδοση 1984)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ..

Εκπαιδευτικά προγράμματα σεξουαλικής αγωγής κουρελιάζουν την παιδική αθωότητα από το νηπιαγωγείο (Παναγιώτα Χατζηγιαννάκη-Τσαγκαροπούλου, Ιατρός Πνευμονολόγος)

 Η γιατρός Παναγιώτα Χατζηγιαννάκη, ιδρυτικό μέλος του κινήματος «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά» μιλά για τα νέα εκπαιδευτικά προγράμματα που ψήφισε, παρά τις αντιδράσεις, το ΥΠΕΠΟ, αλλά και για το νομοσχέδιο για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση από το νηπιαγωγείο!

 

Η παραδοσιακή οικογένεια, δηλαδή το έγγαμο ζευγάρι, η μητέρα με τον πατέρα, που μεγαλώνουν από κοινού τα παιδιά τους και έχουν τη διάθεση να μείνουν δεμένοι για όλοι τους τη ζωή, υποβαθμίζεται στις μέρες μας, με πολλούς τρόπους. Για τον λόγο αυτό, τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία των Αθηνών, αποφάσισαν να δημιουργήσουν από κοινού το κίνημα “Μαμά-μπαμπάς και παιδιά” προκειμένου να υποστηρίξουν την οικογένεια ως βασική μονάδα της κοινωνίας σύμφωνα με τις αρχές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η γιατρός και πνευμονολόγος Παναγιώτα Χατζηγιαννάκη, ιδρυτικό μέλος του κινήματος μιλά στην Ορθόδοξη Αλήθεια για τον σύλλογο που δημιουργήθηκε, με στόχο να στηρίξει την παραδοσιακή οικογένεια. Θα αναφερθεί επίσης στα νέα εκπαιδευτικά προγράμματα που τον Ιούνιο, παρά το ότι στη δημόσια διαβούλευση υπήρξε μεγάλη αντίδραση, το υπουργείο προχώρησε και ψήφισε. Θα μας πληροφορήσει για ένα συγκεκριμένο νομοσχέδιο που αφορά στην εισαγωγή των δεξιοτήτων ζωής στα σχολεία με το οποίο προωθούνται τα λεγόμενα συμπεριληπτικά προγράμματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, από την αθώα ηλικία των παιδιών του νηπιαγωγείου.

Κα Χατζηγιαννάκη μιλήστε μας για την ανάγκη που δημιουργήθηκε, ώστε να συσταθεί το εν λόγω κίνημα.

Όλα αυτά τα μέτρα εναντίον της παραδοσιακής οικογένειας και ενώ λαμβάνονται με τη δικαιολογία ότι θα κάνουν την κοινωνία μας πιο λειτουργική, θα φέρουν την ευτυχία στην οικογένεια, θα καταπολεμήσουν την κακοποίηση και την «ανελαστικότητα της παράδοσης», φέρνουν άσχημα αποτελέσματα.

Περνώντας τα χρόνια, οι γάμοι λιγοστεύουν, και από αυτούς οι περισσότεροι καταλήγουν σε διαζύγιο, οι νέοι μας παντρεύονται όλο και μεγαλύτεροι, κάνουν όλο και λιγότερα παιδιά και σε μεγαλύτερη ηλικία, οι κακοποιητικές σχέσεις και οι αμβλώσεις είναι η ζωντανή πραγματικότητα, δεν υπάρχουν άνθρωποι να ονειρεύονται την πολύτεκνη οικογένεια. Η οικογένεια υποβαθμίζεται σαν αξία και στόχος ζωής, και αυτό που κανονικά αποτελεί το στήριγμα του ανθρώπου, στις μέρες μας προωθείται ως ένας δευτερεύων ανάξιος λόγου θεσμός.

«Με βάση την εμπειρία χωρών που εφαρμόστηκαν αυτά τα προγράμματα, τα παιδιά γίνονται ψυχολογικά και σωματικά κουρέλια, μπλέκουν στον κόσμο της έκτρωσης, του ασαφούς προσανατολισμού στο φύλο και σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων»

Θα θέλαμε να αναφερθείτε στην έρευνα που εκπονήσατε σχετικά με την απόφαση του υπουργείου Παιδείας να διαπαιδαγωγηθούν σεξουαλικά τα παιδιά μας, άκαιρα από την τρυφερή ηλικία του νηπιαγωγείου.

Στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, και στα πλαίσια της Θεματικής εβδομάδας υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια και ένα πρόγραμμα το οποίο μαζί με άλλο εγκεκριμένο πιλοτικά για το Νηπιαγωγείο, είχαν στόχο τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας με βάση τις νέου τύπου αρχές. Όμως το Υπουργείο Παιδείας για φέτος είχε άλλους στόχους. Μέσα στους προηγούμενους μήνες, και στα πλαίσια της ανάπτυξης των λεγομένων δεξιοτήτων ζωής, αποφάσισε να εντάξει στο σχολικό πρόγραμμα του νηπιαγωγείου, του δημοτικού και του γυμνασίου, πιλοτικά καταρχήν, και τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Έθεσε μάλιστα στην πρότασή του και τις προδιαγραφές με τις οποίες θα γινόταν το μάθημα.

Δεν θα γινόταν με βάση το Σύνταγμα της πατρίδας μας, το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα του παιδιού όπως υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ούτε με βάση τη Συνθήκη της Ρώμης. Όλα τα ανωτέρω νομοθετήματα προέβλεπαν ότι το σχολικό πρόγραμμα σπουδών οφείλει να σέβεται τις αρχές και τις αξίες της οικογένειας, τις ανάγκες και τη φύση του παιδιού, και να υπάρχει συνεργασία του σχολείου με την οικογένεια ώστε η λαμβανόμενη παιδεία να μην προσβάλει τις αρχές της οικογένειας. Το υπουργείο δεν έθεσε ως προϋπόθεση για τα νέου τύπου προγράμματα να συμβαδίζουν με αυτές τις συμφωνημένες και γενικά αποδεκτές αρχές, αλλά να συμβαδίζουν με τα προγράμματα της UNESCO όπως προβάλλονται στους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης για το 2030.

Έχουν οι γονείς γνώση αυτών των γεγονότων; Και σε κάθε περίπτωση, καλό θα ήταν να μας αναφέρατε τα νέα εκπαιδευτικά πλάνα πάνω στα οποία θα βασιστεί η εκπαίδευση των νηπίων και των παιδιών μας…

Αυτοί οι στόχοι είναι κάτι διαφορετικό από τα ήδη συμφωνημένα, και περιέχουν πολλές αμφισβητούμενες θέσεις, για τις οποίες αμφιβάλλουμε εάν οι γονείς έχουν γνώση και επικροτούν. Μέσα στα πλαίσια της προώθησης των επιμέρους στόχων που αφορούν στην εκπαίδευση, την ισότητα των φύλων και την υγεία, προωθούνται τα λεγόμενα συμπεριληπτικά προγράμματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Αυτά έχουν ως βάση τα σεξουαλικά δικαιώματα. Διδάσκουν ότι το παιδί είναι σεξουαλικό από τη γέννησή του, ότι μπορεί να ικανοποιείται ποικιλοτρόπως από την πρώτη κιόλας παιδική ηλικία, και αυτό είναι φυσιολογικό, ότι το φύλο είναι ρευστό, ότι το παιδί δικαιούται να έχει «εμπειρίες» από το νηπιαγωγείο και ακόμη νωρίτερα, η τεκνογονία είναι απλά μία επιλογή ισότιμη με την άμβλωση, ότι οι οικογένειες είναι πολλών ειδών και είναι ισότιμες, και το ακόμη χειρότερο ότι το παιδί έχοντας σεξουαλικά δικαιώματα που είναι δικαίωμά του να τα ικανοποιήσει, οφείλει και μπορεί να αμφισβητήσει ευθέως τις θέσεις των γονέων, τους νόμους του κράτους, τη θρησκευτική του πίστη, την ίδια του την οικογένεια που κατά τα άλλα είναι το βασικό του στήριγμα. Διότι τα σεξουαλικά δικαιώματα είναι πάνω από όλα αυτά.

Με πνευματικό καθοδηγητή έναν αμερικανικό οργανισμό, ο οποίος κατευθύνει προς τη σεξουαλική ελευθερία και τις αμβλώσεις!

Ποιες παιδαγωγικές μεθόδους ακολουθούν οι υπεύθυνοι του εκπαιδευτικού μας συστήματος που συμβουλεύουν τους δασκάλους και τους νηπιαγωγούς, να διδάξουν αυτές τις συγκρουσιακές για την παιδική ψυχή τεχνικές;

Το εγχειρίδιο για το νηπιαγωγείο αναγράφει με σαφήνεια ότι έχει πνευματική καθοδήγηση από τον SIECUS. Αυτός είναι ένας οργανισμός της Αμερικής που κατευθύνει προς τη σεξουαλική ελευθερία και τις αμβλώσεις. Υποστηρίζει ακόμη ότι τα παιδιά έχοντας σεξουαλικά ενδιαφέροντα από την παιδική ηλικία και το νηπιαγωγείο ακόμη, μπορεί το σχολείο να διαμορφώσει ένα κατάλληλο «ερωτικό κλίμα», που να προσφέρει στο παιδί απαντήσεις σε αυτά που το απασχολούν. Το βιβλίο αυτό προωθούσε και ένα φιλμάκι που έδειχνε σε καρτούν την ίδια την ερωτική πράξη, με γυμνούς και τους δύο γονείς να συνευρίσκονται. Γιατί το παιδί θα είχε ενδιαφέρον να μάθει σε αυτή την ηλικία το συγκεκριμένο αντικείμενο, τι εξυπηρετεί, είναι προτεραιότητα και αξία στα αλήθεια η εκμάθηση της αυτοϊκανοποίησης, γιατί επελέγη ο SIECUS ως καθοδηγητής, και με βάση ποια στοιχεία οι διάφοροι τύποι οικογένειας είναι ισότιμοι; Η UNESCO στο εγχειρίδιό της σημειώνει πως τα εκπαιδευτικά προγράμματα μπορούν να τροποποιούνται με βάση τις αρχές της κάθε χώρας. Πού εφαρμόστηκε αυτό στις δικές μας περιπτώσεις, και πότε ερωτήθηκαν οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί φορείς, οι επιστημονικοί σύλλογοι, οι παιδαγωγικοί όμιλοι, για τέτοιου τύπου ριζοσπαστικές εκπαιδευτικές παρεμβάσεις;

«Η UNESCO σημειώνει ότι τα εκπαιδευτικά προγράμματα μπορούν να τροποποιούνται με βάση τις αρχές κάθε χώρας. Πού εφαρμόστηκε αυτό στην περίπτωσή μας;»

Πριν την εφαρμογή των προγραμμάτων στο εκπαιδευτικό σύστημα υπήρξαν αντιδράσεις από τους παιδαγωγούς;

Μέσα στον Ιούνιο παρά το ότι στη δημόσια διαβούλευση υπήρξε μεγάλη αντίδραση για αυτά τα προγράμματα, το υπουργείο προχώρησε και ψήφισε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο για την εισαγωγή των δεξιοτήτων ζωής στα σχολεία με τις συγκεκριμένες προδιαγραφές. Γνωρίζουμε ότι και στη θεματική εβδομάδα οι θέσεις που περνούσε το εν λόγω πρόγραμμα ήταν η πλήρης αποδοχή της ομοφυλοφυλίας ως ισότιμης επιλογής, έθετε τα παιδιά σε άμεση αντιπαράθεση μέσω της διαδικασίας της αμφισβήτησης με τους γονείς, προωθούσε την αποδοχή της ρευστότητας του φύλου, αμφισβητούσε τον ρόλο της γυναίκας ως μητέρας, προωθούσε τη θέση ότι το φύλο είναι επιλογή άσχετη με τη βιολογία, και με λίγα λόγια, από άποψη παιδαγωγική και επιστημονική στρέφονταν εναντίον κάθε έννοιας κανονικότητας γενικεύοντας ειδικότερες περιπτώσεις.

Ποιον σκοπό τελικά εξυπηρετεί αυτή η εκπαιδευτική πρόταση, αν όχι μια αποδόμηση όχι μόνο μιας υγιούς παράδοσης, αλλά και της παιδικής αθωότητας;

 Έχουμε φτάσει να υπάρχουν διεθνείς νομικές οδηγίες από οργανισμούς σε άμεση συνεργασία με τα Ηνωμένα Έθνη, ότι εάν οι γονείς δεν επιτρέπουν στο παιδί τους να εκφράσει άνετα τα σεξουαλικά του δικαιώματα, το κράτος έχει το δικαίωμα να απομακρύνει το παιδί από τους γονείς του. Και αυτό δυστυχώς συμβαίνει ήδη στη χώρα μας στο ζήτημα της έκτρωσης… σύμφωνα με την πρόσφατη τροποποίηση του ποινικού κώδικα. Είναι καλό πως με το θέμα της πανδημίας, παρά την ψήφιση των Δεξιοτήτων ζωής, δεν έχουμε ως τώρα πληροφορίες για υλοποίηση αυτών των προγραμμάτων έστω και σε πιλοτική βάση.

Δυστυχώς στην Ελλάδα μεταφέρουμε από το εξωτερικό διδακτικά μοντέλα παρόλο που κι εκεί έχουν δείξει τις αδυναμίες και τα αδιέξοδά τους. Το χειρότερο είναι πως τα θεωρούμε ως θέσφατα.

 Πράγματι. Με βάση την εμπειρία άλλων χωρών όπου εφαρμόστηκαν αυτά τα προγράμματα, τα παιδιά γίνονται ψυχολογικά και σωματικά κουρέλια, μπλέκουν στον κόσμο της αντισύλληψης, της έκτρωσης, του ασαφούς προσανατολισμού στο φύλο, των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων, των ψυχολογικών συνεπειών, και στο τέλος φτάνουν να είναι τόσο κουρελιασμένα ψυχολογικά που δεν θέλουν αλλά και δεν μπορούν να κάνουν δική τους σταθερή οικογένεια, για να μη μιλήσουμε για την αποδόμηση της κοινωνίας, που ακολουθεί. Όπου δεν υπάρχει σταθερή οικογένεια, υπάρχει αποφυγή του σχολείου, αύξηση της παραβατικότητας, των ανεπιθύμητων εγκυμοσυνών, των εκτρώσεων, κατανάλωση υπηρεσιών σεξουαλικής «υγείας», κακές επιστημονικές επιδόσεις, ψυχολογικά προβλήματα κλπ. Μια πλήρης υποβάθμιση της ύπαρξής μας…

«Δυστυχώς στην Ελλάδα θεωρούμε τα αδιέξοδα διδακτικά μοντέλα από το εξωτερικό θέσφατα»

Ωστόσο, αυτό το μοντέλο που δημιουργήθηκε ίσως και να πάτησε πάνω σε κάποια αδυναμία από τους γονείς να πλησιάσουν και να έχουν δυνατή σχέση με τα παιδιά τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις εισχωρούν απ’ έξω, σκουπίδια με γυαλιστερή επιφάνεια…

Οι γονείς συχνά έχουν αναστολές μέσα τους, μήπως προωθήσουν οι ίδιοι το παιδί τους σε μία ανήθικη συμπεριφορά, υπάρχουν γονείς που ντρέπονται, άλλοι δεν ξέρουν ποιο λεξιλόγιο να χρησιμοποιήσουν για να μην προκαλέσουν, δεν ξέρουν ποια είναι η καταλληλότερη στιγμή, φοβούνται ότι τα παιδιά τους δεν θα καταλάβουν, πως ίσως τους παρεξηγήσουν, άλλες φορές τα παιδιά είναι κάπως αντιδραστικά, ίσως σε κάποιες περιπτώσεις οι γονείς δεν έχουν χτίσει μια καλή σχέση επικοινωνίας με τα παιδιά. Πάνω σε αυτό πατάνε οι άνθρωποι των υπουργείων και όχι μόνο, για να υποστηρίξουν ότι οι γονείς δεν είναι κατάλληλα άτομα, δεν έχουν επιστημονική μόρφωση, δεν διαθέτουν τρόπο και έτσι αναλαμβάνουν εκείνοι. Τους ρίχνουν το δόλωμα ότι θα γλυτώσουν τα παιδιά από τη σεξουαλική κακοποίηση, θα μειωθούν οι εγκυμοσύνες, τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, θα χρησιμοποιηθεί μια επιστημονική ορολογία και με όλα αυτά οι γονείς έχοντας και τη δική τους ανασφάλεια κάνουν πίσω και αναλαμβάνουν τρίτα άτομα.

Tο κίνημα «Μαμά, μπαμπάς και παιδί» εξέδωσε ένα χρήσιμο βιβλίο Σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης με τίτλο «Καλύτερα ένα χρόνο νωρίτερα παρά πέντε λεπτά αργότερα» από τις εκδόσεις Έαρ. Βοηθά τους γονείς;

Απευθύνεται στους γονείς και τους δίνει οδηγίες σεξουαλικής αγωγής για τα παιδιά τους από την προνηπιακή ηλικία έως και την ενηλικίωση, θίγοντας όλα τα μοντέρνα θέματα που τα απασχολούν, με κεντρικό άξονα την εγκράτεια ως τον γάμο τους.

* * *

Ευχαριστούμε την κα Χατζηγιαννάκη και να καταθέσουμε μια σκέψη: Η πρόταση «να μάθουν τα παιδιά γράμματα» σημαίνει ότι το σχολείο έχει μια ιδιαίτερη αποστολή: να διδάξει και να εμπνεύσει τον μαθητή στη σωστή κρίση. Το σχολείο οφείλει να είναι μια κυψέλη που πρέπει να μείνει ανεπηρέαστη από την τρέχουσα επικαιρότητα. Τα κόλπα των κάθε είδους επικοινωνιολόγων και συμβούλων δεν καταστούν γνήσια και καρποφόρα τη μάθηση και θολώνουν την κρίση. Οι θεσμοί πρέπει να διατηρηθούν μέσα στην παράδοση κι όχι να επηρεάζονται από την ταχύτητα της κάθε εξωτερικής πραγματικότητας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ..